“Met aardige mensen kun je de gracht dempen!”
Ik krijg deze dooddoener verrassend vaak te horen als ik vertel dat ik van aardige mensen houd. Zeker ook op het werk.
Aan het begin van mijn carrière viel ik een paar keer als laatste af voor een baan, met de mededeling dat de andere kandidaat “meer haar op de tanden had”. Alsof aardig zijn synoniem is aan zwak zijn. Alsof je zonder een harde uitstraling geen serieuze leider kunt zijn.
Inmiddels, na ruim 33 jaar werkervaring en twintig jaar in leidinggevende functies, ben ik tot een andere conclusie gekomen.
Vriendelijkheid heeft een serieus imagoprobleem.
We behandelen het te vaak als een zachte eigenschap die vooral thuishoort in de privésfeer, terwijl het in werkelijkheid een krachtige eigenschap is van goed leiderschap. Met ‘aardig’ bedoel ik niet conflictvermijdend of toegeeflijk. Ik bedoel iemand die vanuit gelijkwaardigheid werkt, onderzoekend is, oog houdt voor de menselijke kant en niet alles aan zichzelf relateert.
De beste leiders die ik ben tegengekomen, hadden een barse stem helemaal niet nodig. Ze waren duidelijk, scherp en besluitvaardig, maar stuurden niet vanuit intimidatie. Ze hoefden zichzelf niet voortdurend te bewijzen en creëerden een omgeving waarin mensen verantwoordelijkheid durfden te nemen en eerlijk durfden te spreken.
Angst dwingt misschien sneller gehoorzaamheid af, maar meestal slechts op de korte termijn. Daarna gaan mensen zichzelf beschermen. Ze houden ideeën voor zich, vermijden risico’s of vertellen niet meer wat er werkelijk speelt. Dat leidt vaak tot nog meer controle, nog meer wantrouwen en uiteindelijk een cultuur waarin steeds minder wordt uitgesproken.
Aardige leiders zijn niet minder scherp. Ze komen vaak juist rustiger over omdat ze werken vanuit vertrouwen. In zichzelf én in hun medewerkers.
Als jouw team alleen presteert wanneer jij meekijkt, is controle waarschijnlijk belangrijker geworden dan vertrouwen.
Echt leiderschap meet je niet af aan hoe stil het wordt in de vergadering als jij binnenkomt. Je meet het af aan hoe eerlijk iedereen in de ruimte durft te spreken nadat jij hebt gesproken.
Onderzoek laat keer op keer zien dat psychologische veiligheid een van de sterkste voorspellers is van goed presterende teams.
Aardig leiderschap betekent ook niet dat je de lat lager legt. Het betekent dat medewerkers hun gedachten durven te delen. In plaats van constructieve ideeën voor zich te houden uit angst voor afwijzing, zeggen ze: “Dit is hoe ik ernaar kijk. Wat vind jij daarvan?”
Ook slecht nieuws komt sneller op tafel. Omdat openheid niet wordt afgestraft met boosheid of een oordeel, hoeven mensen niet te hopen dat een probleem vanzelf verdwijnt. Risico’s worden eerder zichtbaar en kunnen worden aangepakt voordat ze groter worden.
En: de kritische denkkracht blijft behouden. Wanneer een leider vraagt: “Waar maak jij je zorgen over?” voelen medewerkers zich uitgenodigd om echt mee te denken. Blinde vlekken worden zichtbaar voordat ze de organisatie tijd, geld of vertrouwen kosten.
Met aardige mensen gaan we de gracht niet dempen. Met aardige, scherpe en integere professionals bouwen we organisaties waar mensen excelleren.
“Met aardige mensen kun je de gracht dempen!”
Ik krijg deze dooddoener verrassend vaak te horen als ik vertel dat ik van aardige mensen houd. Zeker ook op het werk.
Aan het begin van mijn carrière viel ik een paar keer als laatste af voor een baan, met de mededeling dat de andere kandidaat “meer haar op de tanden had”. Alsof aardig zijn synoniem is aan zwak zijn. Alsof je zonder een harde uitstraling geen serieuze leider kunt zijn.
Inmiddels, na ruim 33 jaar werkervaring en twintig jaar in leidinggevende functies, ben ik tot een andere conclusie gekomen.
Vriendelijkheid heeft een serieus imagoprobleem.
We behandelen het te vaak als een zachte eigenschap die vooral thuishoort in de privésfeer, terwijl het in werkelijkheid een krachtige eigenschap is van goed leiderschap. Met ‘aardig’ bedoel ik niet conflictvermijdend of toegeeflijk. Ik bedoel iemand die vanuit gelijkwaardigheid werkt, onderzoekend is, oog houdt voor de menselijke kant en niet alles aan zichzelf relateert.
De beste leiders die ik ben tegengekomen, hadden een barse stem helemaal niet nodig. Ze waren duidelijk, scherp en besluitvaardig, maar stuurden niet vanuit intimidatie. Ze hoefden zichzelf niet voortdurend te bewijzen en creëerden een omgeving waarin mensen verantwoordelijkheid durfden te nemen en eerlijk durfden te spreken.
Angst dwingt misschien sneller gehoorzaamheid af, maar meestal slechts op de korte termijn. Daarna gaan mensen zichzelf beschermen. Ze houden ideeën voor zich, vermijden risico’s of vertellen niet meer wat er werkelijk speelt. Dat leidt vaak tot nog meer controle, nog meer wantrouwen en uiteindelijk een cultuur waarin steeds minder wordt uitgesproken.
Aardige leiders zijn niet minder scherp. Ze komen vaak juist rustiger over omdat ze werken vanuit vertrouwen. In zichzelf én in hun medewerkers.
Als jouw team alleen presteert wanneer jij meekijkt, is controle waarschijnlijk belangrijker geworden dan vertrouwen.
Echt leiderschap meet je niet af aan hoe stil het wordt in de vergadering als jij binnenkomt. Je meet het af aan hoe eerlijk iedereen in de ruimte durft te spreken nadat jij hebt gesproken.
Onderzoek laat keer op keer zien dat psychologische veiligheid een van de sterkste voorspellers is van goed presterende teams.
Aardig leiderschap betekent ook niet dat je de lat lager legt. Het betekent dat medewerkers hun gedachten durven te delen. In plaats van constructieve ideeën voor zich te houden uit angst voor afwijzing, zeggen ze: “Dit is hoe ik ernaar kijk. Wat vind jij daarvan?”
Ook slecht nieuws komt sneller op tafel. Omdat openheid niet wordt afgestraft met boosheid of een oordeel, hoeven mensen niet te hopen dat een probleem vanzelf verdwijnt. Risico’s worden eerder zichtbaar en kunnen worden aangepakt voordat ze groter worden.
En: de kritische denkkracht blijft behouden. Wanneer een leider vraagt: “Waar maak jij je zorgen over?” voelen medewerkers zich uitgenodigd om echt mee te denken. Blinde vlekken worden zichtbaar voordat ze de organisatie tijd, geld of vertrouwen kosten.
Met aardige mensen gaan we de gracht niet dempen. Met aardige, scherpe en integere professionals bouwen we organisaties waar mensen excelleren.
